Sofie Vermeiren, 2014

Lien Sergeant (°1979) woont en werkt in Antwerpen. Na een masteropleiding aan de Hogeschool Sint-Lukas Brussel en de Facultad de Bellas Artes te Sevilla, volgde ze een postgraduaat aan de Post St. Joost Academie te Breda.
Ze nam onder meer deel aan de Summer of Photography in het kader van de Biënnale voor Fotografie te Brussel, de Prix Médiatine te Sint-Lambrechts-Woluwe, SPRING in de Koningin Fabiolazaal te Antwerpen en Truc Troc in het Paleis voor Schone Kunsten Brussel. Verder stelde ze tentoon in SECONDroom te Brussel, Secret Postcards in Maastricht en Coup de Ville in Sint-Niklaas, gecureerd door Jan Hoet en Stef van Bellingen.

Sinds het begin van haar carrière is Sergeant bezig met fotografie. Haar zwart-wit foto’s tonen uitsnijdingen uit de realiteit. De afwezigheid van personen is opmerkelijk, het menselijke aspect is echter zichtbaar in achtergelaten sporen, voorwerpen en architectuur. Opvallend hierbij is Sergeants aandacht voor subtiliteiten. Deze doen denken aan toetsen die terugvoeren naar de schilderkunst.

In haar solotentoonstelling traces of silence in Morbee Galerie toont Sergeant verschillende series.
In de reeks HUMAN TRACES zie je onder meer de afdruk van een weggenomen object. Zo ontdek je bijvoorbeeld tekens van een sleutel die meermaals werd verplaatst, glas dat in miljoenen kleine partikeltjes verspreid ligt op keien of sporen van een voorwerp dat roest achterlaat. De reeks CITIES bestaat uit een aantal “groeiende” beelden uit verschillende continenten. Zo zie je uitsnijdingen van het Bird’s Nest van Ai Wei Wei in Beijing, de CCTV-toren van Rem Koolhaas, een parkeergebouw in New York, het Umicore office van Conix Architects in Antwerpen, een metroraam met sneeuw in Berlijn.

Sergeant zoomt in op gebouwen en landschappen en creëert zo een tweedimensionaal lijnenspel in een neutraal kader. Deze uitsneden overstijgen de topografische context, waardoor een nieuwe gemeenplaats wordt gecreëerd die zeer herkenbaar is. De acties van de mens, bewust of onbewust, staan daarbij centraal, zonder deze echter rechtstreeks te tonen. Op deze manier creëert de kunstenares een andere blik op de werkelijkheid, herkenbare beelden krijgen een nieuwe betekenis. Als toeschouwer word je ondergedompeld in een bad van spanningen, doorheen de interacties van de tegenstellingen ga je beelden anders ervaren en bekijken. Het gaat hier om tal van contrasten, waarbij geen voorkeur domineert.

De stilte in het beeld is hierbij hoorbaar. Ze wordt benaderd door haar tegendeel te accentueren; door lawaai en ruis te evoceren.

Sofie Vermeiren

2014

Naar aanleiding van de solotentoonstelling ‘traces of silence’ in Morbee Galerie